- این عکس هست ، تو خرمشهر ... خوب افتادیا !‌خوشحال و سرحال.

- آها ، اونو میگی .. آره . خوب چون من فقط وقتی اونجام سر حالم.

این کفتــــــــر بـــــغ کرده !

این جمعه هم گذشت ، اما نیومد

نمی دونم حال و وضع ما رو نمی بینی ؟نمی بینی اینجا حرف زدن جرمه ؟ نمی بینی آزادی خواستن حرومه؟ ،‌ نمی بینی زندگی کردن با مرگ فرقی نداره ؟

پس نشستی که ذره ذره آب شدنمون رو ببینی ؟ بعضی وقتا فکر می کنم نکنه تو هم یک دروغ بزرگی مثل تموم اون دروغایی که تو سرمون کردن ! نکنه اصلا نیستی و ما فقط دلخوشیم به یک توهم ....

نمی دونم. نمی دونم.

- دلگیر بودم از این دنیا ، جز صاحب جمعه ها کسی رو پیدا نکردم خودم رو تخلیه کنم.

همیشه تو گوشم می خونه :

صبور باش ، نزار کسی غمت رو ببینه ، همه رو ببخش آدمش فرق نمی کنه.

- واسه همینه که اینقدر دوسش دارم ،  بهم درس زندگی میده. بهم می فهمونه من و تو اول دوستیم بعدش رفیق.

مرد بارانی ، ثانیه های اینجا هراسانند تا روزی تو را ببینند اما کاش می دانستند تو از دیده شدن بیزاری.

خودتون رو خسته نکنین ، عذابم ندین . شدنی نیست !

یاد بوف کور بخیر ، اونجاش که میگه چشمای تو دلبری کردو دل من رفت ... ولی بعدش خودشم رفت !

دقت کردین چقدر زندگی پوچ و مسخرست ؟ همیشه برنده کسیه که باید بازنده باشه . همیشه برنده کسیه که صداش بلنده.

ول کنین آقا ، باور کنین با این وضع اگه خود خدا بود خود کشی رو حلال می کرد.

امروز فهمیدم همیشه باید واسه همه بهترین ها رو انجام بدی ولی توقع نداشته باشی .

توقع نداشته باشی که حتی نزدیک ترین ها هم همیشه واسه تو همه چیو بخوان ، حتی دوستات هم واسه هر کارو هر چیزی از تو فراموش نکنن.

آدمی که توقع نداره آرامش داره ، محبت می کنه ولی انتظار محبت نداره... رسم قشنگیه.

بزارین همیشه خودتون و خدا تنها باشین ، آدما به کار نمیان.